ΠΡΟΒΑΤΙΝΑ

Το μουλάρι μου, η ''Ψάρα''.

Προφήτης Ηλίας Τσιταλίων. Εικονίζονται από αριστερά προς τα δεξιά: Νίκος Καραχάλιος, Βασίλης Σταθούσης, Θεόδωρος Σταθούσης.

Η "Ψάρα" (το άσπρο μουλάρι) ήταν το πιο ήμερο μουλάρι του χωριού μας. Πάντοτε το προτιμούσαν να πηγαίνει τη νύφη στους γάμους. Όπως σήμερα αγοράζουν αυτοκίνητα που πρώτα τα ελέγχει κάποιος γνώστης, έτσι και παλαιότερα, όταν ήθελαν να αγοράσουν ένα ζώο, έπαιρναν τη γνώμη ενός γνώστη. Ο πατέρας μου, λοιπόν, πήρε ένα γνώστη μουλαριών και πήγε στη Λακωνία να αγοράσει μουλάρι.

Όταν έφτασαν εκεί και κοίταζαν τα ζώα, ο πατέρας μου ήθελε να αγοράσει ένα άλλο. Ο γνώστης επέμενε λέγοντας: Την ψάρα αυτή θα πάρουμε. Το ζώο αγοράστηκε και το έφερναν προς τα Τσιτάλια. Στην Κουνουπιά νυχτώσανε

και κλείσανε τα ζώα (εκείνο με το οποίο πήγαν και εκείνο που αγόρασαν) σε μια μάντρα. Τη νύχτα η Ψάρα έφυγε και χάθηκε.

Τα ξημερώματα, που θέλανε να φύγουνε για τα Τσιτάλια, δεν το βρήκαν το μουλάρι και ο πατέρας μου έψαχνε και δεν τό βρισκε.

Τελικά, το βρήκε στο παλιό αφεντικό στη Λακωνία.

Η ΔΙΑΝΟΙΞΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΤΣΙΤΑΛΙΑ ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ

Τό 1952 άρχισε η διάνοιξη τού δρόμου ΤΣΙΤΑΛΙΩΝ-ΛΕΩΝΙΔΙΟΥ με προσωπική εργασία των ΤΣΙΤΑΛΙΩΤΩΝ, μέ βοήθεια καί ενέργειες τού συλλόγου τών ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΤΣΙΤΑΛΙΩΤΩΝ πού είχε καί έχει τήν έδρα του στήν Αθήνα.Τήν εποχή εκείνη δέν υπήρχαν τά σημερίνα μέσα (μηχανήματα)καί οι άνθρωποι δούλευαν μέ λοστούς, παραμίνες φτυάρια, κασμάδες,τά αυτοσχέδια καρότσια καί τις ξυλογαΐδαρες.Στήν αρχή τού έργου η βοήθεια τής πολιτείας ήταν σχεδόν μηδαμινή διότι δέν περίμενε ότι οί ΤΣΙΤΑΛΙΩΤΕΣ θά συνέχιζαν τό έργο τους μέ προσωπική εργασία.(συνεχίζεται)

ΟΙ ΚΟΦΕΣ

ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΤΡΥΓΗΤΗ. ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΦΕΣ ΑΥΤΕΣ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΜΠΕΛΙΑ ΣΤΟΥΣ ΛΙΝΟΥΣ(ΠΑΤΗΤΗΡΙΑ) ΤΑ ΠΑΤΟΥΣΑΝ ΕΒΓΑΖΑΝ ΟΣΟ ΜΟΥΣΤΟ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑ ΤΣΑΜΠΟΥΡΑ ΠΟΥ ΕΜΕΝΑΝ ΤΑ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΣΤΗ ΣΤΡΟΦΥΛΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΣΤΗΒΑΝ (ΤΑ ΠΙΕΖΑΝ ΣΤΟΝ ΕΙΔΙΚΟ ΚΑΔΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ Η ΣΤΡΟΦΥΛΙΑ)ΕΒΓΑΖΑΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΜΟΥΣΤΟ.ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΕΚΕΙΝΟ ΕΦΤΙΑΧΝΑΝ ΜΟΥΣΤΑΛΕΥΡΙΑ ΠΕΤΙΜΕΖΙ ΕΡΙΧΝΑΝ ΣΤΙΣ ΣΥΚΟΜΑΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΕΦΤΙΑΧΝΑΝ ΤΟ ΚΡΑΣΙ.ΟΤΑΝ ΤΟ ΕΒΑΖΑΝ ΣΤΑ ΞΥΛΙΝΑ ΒΑΡΕΛΙΑ ΗΕΥΧΗ ΗΤΑΝ ΜΟΣΧΟΣ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΓΙΝΗ ΓΛΥΚΟΠΙΟΤΟ.

ΤΣΙΤΑΛΙΩΤΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ

Τόν παλιό καιρό πού δέν υπήρχαν μηχανήματα καί θέλανε σέ μία οικοδομή νά ρίξουν τά τσιμέντα πήγαιναν φίλοι καί γνωστοί αφιλοκερδώς καί βοηθούσαν.Οσοι περισσότεροι ήταν τόσο πιό σύντομα τελείωνε καί τό έργο.Ο ιδιοκτήτης φυσικά, γιά νά τούς ευχαριστήση όταν τελειωναν τη δουλειά, τούς εκανε τό τραπέζι. Τό τραπέζι τής εποχής εκείνης ήταν πατάτες μέ κρέας η μακαρόνια μέ κρέας, άφθονο κρασί της τότε εποχής, τό χωριάτικο γνήσιο τουλουμοτύρι καί η σχετική σαλάτα της εποχής.Αφού έτρωγαν και έπιναν ορισμένοι ερχόντουσαν στό κέφι, ξεχνώντας τήν κουραση τους καί άρχιζαν τό γλέντι.Τήν τότε εποχή δέν υπήρχαν τά μέσα διασκέδασης πού υπάρχουν σήμερα καί τραγουδούσαν χωρίς οργανα. Μετά τό τραγούδι ερχότανε καί ο χορός.Ένα τέτοιο γλέντι παρακολουθείτε καί στό ΒΙΝΤΕΑΚΙ αλλα μέ τα σημερινά μέσα(γλέντι με ηλεκτρονικό μέσο).

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΠΑΛΑΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΤΣΙΤΑΛΙΑ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΟΥΝ ΜΕΣΩ <>> ΑΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΤΟΧΟ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ

ΓΑΤΕΣ

ΓΙΑΤΙ ΣΚΟΥΖΕΙ ΑΡΑΓΕ Ο ΓΑΤΟΣ;ΜΗΠΩΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΕΙ:ΝΑΜΟΥΝ ΤΟ ΜΑΗ ΓΑΙΔΑΡΟΣ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΚΡΙΑΡΙ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΚΟΚΚΟΡΑ ΚΑΙ ΓΑΤΟΣ ΤΟ ΓΕΝΑΡΗ;